Tradycyjne chińskie domy: typy i architektura | DragonTrail

Tradycyjne chińskie domy: typy i architektura | DragonTrail

Poznaj tradycyjne chińskie domy, od pekińskich siheyuan i tulou z Fujianu po domy z Huizhou, jaskinie yaodong i domy na palach na południowym zachodzie Chin.

Ogólny obraz

Nie ma jednego tradycyjnego typu chińskiego domu; architektura mieszkalna zmienia się w zależności od regionu, klimatu, materiałów i organizacji społecznej.

Pekińskie siheyuan wykorzystują szerokie zamknięte dziedzińce, domy Huizhou często używają węższych szybów świetlnych, Fujian Tulou organizują życie społeczne wewnątrz dużych ziemnych ogrodzeń, a inne regiony rozwinęły tradycje jaskiń i domów na palach. Porównaj, jak każda forma rozwiązuje praktyczne i społeczne problemy, zamiast szukać jednego narodowego planu piętra.

Ostatnia aktualizacja:

Nie ma jednego budynku, który można by nazwać tradycyjnym chińskim domem.

Ogromne różnice w klimacie, terenie, materiałach budowlanych, organizacji rodziny i kulturze regionalnej w Chinach doprowadziły do powstania wielu tradycji mieszkalnych.

Dom w starej pekińskiej hutong może składać się z jednopiętrowych budynków otaczających szeroki centralny dziedziniec. W południowym Anhui wysokie białe mury mogą otaczać węższe wewnętrzne dziedzińce. We Fujian, cała rodzina mogła mieszkać wewnątrz wielopiętrowego ziemnego Tulou. Na Wyżynie Lessowej domy były budowane w zboczach i klifach, podczas gdy społeczności w górzystych regionach południowo-zachodnich Chin rozwijały drewniane domy częściowo podniesione na palach.

Pięć szczególnie przydatnych tradycji do zrozumienia chińskiej architektury mieszkalnej to:

  • Siheyuan (四合院, sìhéyuàn) — dziedzińce otoczone budynkami, silnie kojarzone z Pekinem i północnymi Chinami
  • Rezydencje Huizhou (徽州民居, Huīzhōu mínjū) — zamknięte domy i wsie południowego Anhui
  • Fujian Tulou (福建土楼) — duże wspólnotowe ziemne budynki
  • Yaodong (窑洞, yáodòng) — ziemne schronienia lub wykute w ziemi siedziby na Wyżynie Lessowej
  • Diaojiaolou (吊脚楼, diàojiǎolóu) — tradycje drewnianych domów na palach, spotykane w górzystych regionach południowo-zachodnich i środkowo-południowych Chin

Te domy mogą wyglądać bardzo różnie, ale wielokrotnie pokazują, jak architektura mieszkalna odpowiada na życie rodzinne, klimat, dostępne materiały i krajobraz.

Dla podróżnych ważne pytanie nie brzmi więc:

Jak wygląda chiński dom?

ale:

Jaka chińska tradycja mieszkalna znajduje się przede mną i jakie problemy ten dom został zaprojektowany, aby rozwiązać?

Ta strona znajduje się w szerszym obszarze chińskiej architektury, koncentrując się konkretnie na tradycyjnych chińskich domach i chińskiej architekturze ludowej, a nie na budynkach cesarskich czy świątynnych.

Pięć tradycyjnych typów chińskich domów: siheyuan, domy Huizhou, Fujian Tulou, yaodong i Diaojiaolou

Tradycyjne chińskie domy w skrócie

Typ domuGłówny regionPodstawowa formaGłówny materiałKluczowa cecha
SiheyuanPekin / Północne ChinyBudynki wokół dziedzińcaDrewno, cegła, dachówkaZamknięty centralny dziedziniec
Dom HuizhouPołudniowe AnhuiGłęboka zamknięta rezydencja z wewnętrznymi dziedzińcamiCegła, drewno, dachówkaBiałe mury, ciemne dachy, wewnętrzne dziedzińce
Fujian TulouFujianOkrągła lub kwadratowa wspólnotowa zabudowaUbita ziemia, drewno, dachówkaSkala klanowa, zwrócona do wewnątrz zabudowa
YaodongWyżyna LessowaZiemne schronienie lub wykuta w ziemi siedzibaLess / ziemiaTermiczna ochrona przez ziemię
DiaojiaolouRegiony górzyste południowo-zachodnie / środkowo-południoweKonstrukcja drewniana na palachDrewnoDostosowana do nachylonego terenu

Są to reprezentatywne tradycje mieszkalne, nie pełna klasyfikacja chińskiego budownictwa mieszkalnego. Chiny zawierają wiele dodatkowych regionalnych i etnicznych tradycji budowlanych.

Pięć głównych typów tradycyjnych chińskich domów

Najłatwiejszym sposobem zrozumienia tradycyjnych chińskich domów jest porównanie kilku bardzo różnych systemów mieszkalnych.

Różnice są często bardziej pouczające niż podobieństwa.

Gdzie rozwinęły się główne tradycyjne typy chińskich domów

Siheyuan — Północne Dziedzińcowe Domy

Siheyuan (四合院) to tradycja architektoniczna domów otaczających centralny dziedziniec ze wszystkich czterech stron.

Nazwa chińska może być rozumiana dosłownie:

  • si (四) — cztery
  • he (合) — otaczać / łączyć
  • yuan (院) — dziedziniec lub zespół budynków

Formy architektury dziedzińcowej o czterech stronach występują w różnych częściach Chin, ale pekijski siheyuan jest najbardziej znanym przykładem na świecie.

Władze turystyczne Pekinu opisują tradycyjną formę jako budynki rozmieszczone wzdłuż osi północ-południe i wschód-zachód wokół centralnego dziedzińca.

Budynki zazwyczaj zwrócone są do wewnątrz, w kierunku tego wspólnego otwartego obszaru.

Pekiński Siheyuan

Typowy pekiński przykład może zawierać:

  • główny dom od północy zwrócony na południe
  • boczne domy od wschodu i zachodu
  • budynek od południa
  • zamknięty centralny dziedziniec
  • główne wejście prowadzące w kierunku hutongu
  • kryte przejścia w większych kompleksach

Bardziej okazałe rezydencje mogą zawierać wiele dziedzińców ułożonych jeden za drugim.

Otwarty dziedziniec zapewnia:

  • światło dzienne
  • wentylację
  • cyrkulację
  • przestrzeń na świeżym powietrzu dla rodziny
  • separację między różnymi pomieszczeniami/budynkami

**Aby uzyskać szczegółowe wyjaśnienie pekińskich kompleksów dziedzińcowych, zobacz dedykowany siheyuan przewodnik.**

Co wyróżnia siheyuan

Dla podróżnych najłatwiejszym wizualnym testem jest:

oddzielne niskie budynki zwrócone do wewnątrz w kierunku stosunkowo szerokiego zamkniętego dziedzińca.

To odróżnia model pekiński od niektórych południowych tradycji mieszkalnych, gdzie otwór do nieba staje się znacznie węższy w stosunku do otaczającego domu.

Nie opisuj każdego chińskiego domu dziedzińcowego jako pekińskiego siheyuan. Tradycyjne chińskie domy dziedzińcowe przybierają kilka regionalnych form.

Domy Huizhou — Południowa Anhui

Tradycyjne rezydencje historycznego regionu Huizhou, szczególnie wokół obecnej południowej Anhui, wyglądają bardzo różnie od pekińskich kompleksów dziedzińcowych.

Najbardziej znane zachowane osady to Xidi (西递) i Hongcun (宏村).

UNESCO opisuje te wioski jako wyjątkowe zachowane przykłady tradycyjnego nierolniczego osadnictwa, w którym planowanie ulic, architektura, dekoracje i kompleksowe systemy wodne pozostają ściśle zintegrowane.

Typowe wizualne cechy charakterystyczne obejmują:

  • pobielone ściany zewnętrzne
  • ciemnoszare dachówki
  • wysokie otaczające mury
  • wąskie uliczki
  • wewnętrzne dziedzińce lub szyby świetlne
  • rzeźba w cegle, drewnie i kamieniu
  • schodkowe ściany szczytowe

Architektura widoczna dzisiaj w dużej mierze odzwierciedla tradycje budowlane, które rozwijały się szczególnie silnie w okresie dynastii Ming i Qing. Xidi i Hongcun również pojawiają się wśród najbardziej znanych przykładów słynnej chińskiej architektury.

Szyby świetlne i zamknięte dziedzińce

Szczególnie przydatną cechą jest tianjing (天井, tiānjǐng) lub „szyb świetlny”.

W przeciwieństwie do szerokiego otwartego dziedzińca wielu pekińskich siheyuan, rezydencja Huizhou może mieć stosunkowo wąski otwór otoczony wysokimi ścianami budynku.

Dokumentacja miejskich władz Huangshan opisuje te szyby świetlne jako ważne dla:

  • światła
  • wentylacji
  • zbierania/odprowadzania wody deszczowej
  • organizacji głębokich kompleksów mieszkalnychJest to jeden z powodów, dla których określenie „tradycyjny chiński dom z dziedzińcem” nie powinno automatycznie przywoływać obrazu pekińskiego siheyuan. Proporcje przestrzenne różnią się w zależności od regionu — zobacz dedykowany przewodnik po tradycyjnym chińskim układzie i projekcie domu dla planów dziedzińców, wewnętrznych dziedzińców i organizacji pomieszczeń.

Mury z głowami koni i pobielane fasady

Jedną z najbardziej rozpoznawalnych cech architektury Huizhou jest schodkowy mur z głowami koni (马头墙, mǎtóu qiáng).

Te ściany szczytowe/ognioodporne wznoszą się powyżej sąsiednich linii dachów i tworzą charakterystyczną schodkową sylwetkę związaną z wioskami Huizhou.

Regionalny język wizualny łączy:

białe ściany + ciemne dachówki + schodkowe szczyty

ale nie redukuj architektury Huizhou wyłącznie do tych trzech cech wizualnych.

Jej znaczenie leży również w:

  • planowaniu domu
  • rzeźbionej dekoracji
  • organizacji klanowej
  • świątyniach przodków
  • wioskowych uliczkach
  • systemach wodnych
  • relacji z otaczającym krajobrazem

UNESCO podkreśla właśnie tę integrację na poziomie osiedla.

Fujian Tulou — Wspólnotowe Domostwa Ziemne

Fujian Tulou (福建土楼) to duże wielopiętrowe budynki mieszkalne z ziemi zorganizowane wokół dziedzińców zwróconych do wewnątrz.

Są one jednymi z najbardziej charakterystycznych tradycji wspólnotowego budownictwa mieszkalnego w Chinach.

Obiekt Światowego Dziedzictwa UNESCO Fujian Tulou obejmuje 46 budynków datowanych na okres od XV do XX wieku.

Ich plany mogą być:

  • kołowe
  • kwadratowe
  • prostokątne lub inne warianty

Najbardziej znane przykłady mają:

  • masywne zewnętrzne ściany ziemne
  • dachy kryte dachówką
  • wystające okapy
  • jedno główne wejście
  • stosunkowo niewiele otworów zewnętrznych na niższych poziomach
  • wiele pomieszczeń zwróconych do wewnątrz
  • duży otwarty centralny dziedziniec

Niektóre historycznie mieściły bardzo duże społeczności klanowe.

Kołowe i kwadratowe Tulou

Nie definiuj Tulou jako:

okrągłych chińskich domów.

Formy kołowe są znane wizualnie, ale UNESCO wyraźnie dokumentuje zarówno kołowe, jak i kwadratowe przykłady.

Koncepcja architektoniczna jest ważniejsza niż zarys:

silnie zamknięte wspólnotowe domostwo zorganizowane wokół wspólnej przestrzeni.

Klanowa skala organizacji mieszkalnej

Tulou mogą funkcjonować na skali gdzieś pomiędzy domem a małym osiedlem.

UNESCO opisuje je jako klanowe domostwa, które funkcjonowały jak jednostki wioskowe.

Organizacja łączyła:

  • zakwaterowanie rodzinne
  • przestrzeń wspólnotową
  • magazynowanie
  • obronę
  • wspólny dostęp
  • wewnętrzną organizację społeczną

Niektóre budynki historycznie mieściły setki ludzi.

Krytyczna uwaga dotycząca dokładności: Tulou to wspólnotowe domostwa ziemne Fujian związane z lokalnymi społecznościami klanowymi, w tym Hakka i innymi grupami. Społeczności Hakka są silnie związane z Tulou, ale tradycje Tulou nie są wyłącznie Hakka.

Yaodong — Jaskiniowe Siedziby Wyżyny Lessowej

Yaodong (窑洞) to ziemno-osłonięte siedziby silnie związane z Wyżyną Lessową w północnych Chinach.

Są one szczególnie dobrze znane w:

  • północnym Shaanxi
  • Shanxi
  • częściach Henan
  • innych regionach Wyżyny Lessowej

Głębokie osady lessowe w regionie czyniły wykopanie ziemi praktycznym.

Materiały rządowe Shaanxi opisują tradycyjne yaodong jako siedziby tworzone poprzez wykorzystanie grubych warstw lessu, w tym domy wykopane bezpośrednio w zboczach wzgórz.

Ziemia ot otaczająca wnętrze pomaga regulować temperaturę.

Jaskinie wydrążone w zboczach

Jedna z głównych form to poziome wydrążenie w:

  • klifach
  • zboczach wzgórz
  • tarasach lessowych

Od zewnątrz fasada może wyglądać jak seria charakterystycznych łukowatych drzwi i okien wbudowanych w ziemię lub przy niej.

Rzeczywista przestrzeń użytkowa rozciąga się za widoczną fasadą.

Dziedzińce i formy zagłębione

Nie każdy yaodong to po prostu jaskinia wydrążona w górze.

Inne formy obejmują:

  • wykopane układy dziedzińcowe
  • wolnostojące lub przykryte ziemią wersje
  • zagłębione systemy dziedzińcowe

Yaodong pokazują, jak chińska tradycja mieszkalna może być kształtowana fundamentalnie przez geologię i klimat, a nie przez drewniany model dziedzińca znany z Pekinu.

Diaojiaolou — Drewniane Domostwa na Palach Południowo-Zachodniej Chin

Diaojiaolou (吊脚楼) odnosi się do tradycyjnych drewnianych domów częściowo podniesionych na słupach lub palach, szczególnie w górzystych regionach południowo-zachodnich i środkowo-południowych Chin.

Tradycje domów na palach są związane z kilkoma społecznościami i regionami.

Źródła rządowe i kulturowe dokumentują przykłady wśród grup, w tym:

  • Tujia
  • Miao

szczególnie na obszarach:

  • Hunan
  • Hubei
  • Chongqing
  • Guizhou
  • Guangxi

Dokładna architektura różni się znacznie w zależności od społeczności i lokalizacji.

Nie istnieje jeden „standardowy plan Diaojiaolou”, który obejmowałby każdą tradycję.

Domostwa przystosowane do górskich zboczy

Jedną z głównych zalet konstrukcji na palach jest jej zdolność do tworzenia użytecznej powierzchni podłogowej na stromym lub nierównym terenie.

Dokumentacja rządowa Hunan opisuje domy na palach Tujia używające podwyższonych podpór do budowy przestrzeni mieszkalnej na górskich zboczach, gdzie płaska ziemia jest ograniczona.

Zamiast całkowicie wyrównywać teren, architektura dostosowuje się do niego.

W zależności od lokalnej tradycji, niższe przestrzenie mogą być używane do:

  • hodowli zwierząt
  • magazynowania
  • narzędzi
  • drewna opałowego

podczas gdy główne przestrzenie mieszkalne zajmują wyższe poziomy.

Tradycje Miao i Tujia

Nie należy pisać, że Diaojiaolou to po prostu „domy Miao”, ani nie należy pisać, że są to po prostu „domy Tujia”.

Oba określenia są zbyt wąskie.

Różne tradycje domów na palach występują wśród wielu społeczności.

Gdzie używany jest określony przykład fotograficzny lub architektoniczny, należy zidentyfikować rzeczywistą tradycję etniczną, wieś, prowincję i typ budynku, zamiast ogólnie określać go jako „chiński dom na palach”.

Jak Tradycyjne Chińskie Domostwa Organizują Przestrzeń

Tradycyjne chińskie domostwa różnią się wizualnie, ale ich najważniejsze różnice architektoniczne są przestrzenne, a nie dekoracyjne.

**Przewodnik układ i projekt domu porównuje te systemy przestrzenne bardziej szczegółowo.**

Nie wszystkie chińskie dziedzińce są takie same

Życie skupione wokół dziedzińca

Dziedzińce pojawiają się w kilku chińskich tradycjach mieszkalnych, ale nie wszystkie funkcjonują lub wyglądają tak samo.

Pekinski siheyuan używa stosunkowo szerokiego centralnego dziedzińca otoczonego oddzielnymi budynkami.

Dziedziniec działa jako:

  • przestrzeń komunikacyjna
  • miejsce spotkań rodzinnych
  • źródło światła dziennego
  • przejście między pokojami
  • bufor między gospodarstwem domowym a ulicą

Dlatego dom lepiej rozumieć jako zespół zabudowań niż jako jeden zamknięty budynek.

Od Otwartych Dziedzińców do Południowych Skywelli

Przemieszczając się na południe, proporcja otwartej przestrzeni może znacznie się zmienić.

Rezydencje w Huizhou często wykorzystują tianjing / skywelle, które są węższe i bardziej zamknięte pionowo niż dziedziniec w Pekinie.

Może to zapewnić:

  • światło głęboko wewnątrz domu
  • wentylację
  • odprowadzanie wody deszczowej
  • prywatną przestrzeń na zewnątrz

Jest to jeden z powodów, dla których „tradycyjny chiński dziedziniec” nie powinien automatycznie przywoływać obrazu pekińskiego siheyuan.

Zwrócone do Wewnątrz Domostwa i Prywatność

Kilka głównych typów mieszkalnych jest silnie zwróconych do wewnątrz.

Przykłady to:

Siheyuan → pokoje wychodzą na prywatny dziedziniec

Dom Huizhou → zamknięte ściany zewnętrzne z wewnętrznym skywellem/dziedzińcem

Tulou → masywna zewnętrzna zabudowa z pokojami zwróconymi do wewnątrz ku wspólnym dziedzińcom

Przyczyny architektoniczne są różne.

Nie należy traktować ich wszystkich jako wywodzących się z tego samego filozoficznego założenia.

Pionowa i Wielopiętrowa Zabudowa

Model pekińskiego dziedzińca zwykle podkreśla stosunkowo niskie budynki poziome.

Inne tradycje wykazują znacznie silniejszą organizację pionową.

Przykłady:

Tulou → wiele pięter mieszkalnych

Domy Huizhou → wielopiętrowe zamknięte rezydencje

Diaojiaolou → pionowe oddzielenie umożliwione przez konstrukcję na stoku/na palach

Pomaga to zapobiec ważnemu nieporozumieniu: tradycyjne chińskie domy nie były uniwersalnie jednopiętrowymi domami z dziedzińcem.

Różnica Między Domem a Zespołem Zabudowań

Język angielski stwarza problem z tłumaczeniem.

„Tradycyjny chiński dom” może odnosić się do:

  • jednego budynku
  • zespołu zabudowań z dziedzińcem
  • dużej rezydencji z wieloma dziedzińcami
  • budynku wspólnotowego wielkości klanu
  • całego kompleksu mieszkalnegoGdzie to możliwe, używaj bardziej precyzyjnych terminów:
  • dom
  • rezydencja
  • siedziba
  • kompleks
  • dziedzińcowy dom
  • wspólnotowa siedziba
  • kompleks mieszkalny

Nie opisuj całego pojęcia kompleksu w stylu Zakazanego Miasta jako jednego „domu”.

Materiały, Klimat i Regionalne Adaptacje

Tradycyjna chińska architektura mieszkalna pragmatycznie wykorzystywała lokalne materiały.

Nie istnieje uniwersalny zestaw materiałów.

Trzy Sposoby, w Jakie Tradycyjne Chińskie Domy Adaptują się do Środowiska

Drewno, Cegła i Dachówka

Konstrukcje drewniane są ważne w wielu chińskich tradycjach architektonicznych.

Budynki mieszkalne mogą łączyć:

  • drewniane ramy konstrukcyjne
  • ceglane ściany zewnętrzne
  • kamienne fundamenty
  • szare dachówki gliniane
  • tynkowane lub pobielane powierzchnie

Pekińskie dziedzińcowe domy i rezydencje Huizhou demonstrują różne kombinacje tych materiałów.

Więcej na temat szerszej tradycji konstrukcji drewnianych można znaleźć w chińskiej architekturze. Aby dowiedzieć się więcej o formie dachu i konstrukcji okapu poza przeglądem mieszkalnym, zobacz chińskie dachy i okapy.

Ubijana Ziemia i Tulou

Tulou demonstrują potencjał architektoniczny ubijanej ziemi w monumentalnej skali mieszkalnej.

Ich masywne zewnętrzne ściany zapewniają:

  • ogrodzenie
  • masę konstrukcyjną
  • obronę
  • buforowanie środowiska

Systemy drewniane są nadal ważne wewnętrznie.

Tulou nie jest strukturą zbudowaną tylko z błota. UNESCO opisuje je jako domy ziemne z dużymi umocnionymi ścianami, drewnianymi strukturami wewnętrznymi i dachami krytymi dachówką.

Less i Zakopane Yaodong

Yaodong posuwają adaptację do ziemi jeszcze dalej.

Zamiast konstruować cały termiczny obudowy nad ziemią, siedziby mogą wykorzystywać samą ziemię jako część ogrodzenia.

Dokumentacja rządowa prowincji Shaanxi odnotowuje charakterystyczną zdolność wnętrz yaodong do pozostawania stosunkowo chłodnymi latem i ciepłymi zimą.

Zachowaj ten opis jako jakościowy: konstrukcja zakopana w ziemi moduluje klimat wewnętrzny; dokładne twierdzenia dotyczące temperatury różnią się w zależności od miejsca i pory roku.

Drewniane Domy na Stokach Górskich

W częściach górskiego południowo-zachodniego Chin drewno jest obfite, podczas gdy pozioma powierzchnia budowlana może być rzadka.

Konstrukcja na palach może reagować:

  • umieszczając podpory na nierównym gruncie
  • minimalizując główne poziomowanie gruntu
  • utrzymując główne kondygnacje mieszkalne powyżej wilgotnego terenu
  • wykorzystując niższe poziomy inaczej niż górne przestrzenie mieszkalne

Jest to adaptacja architektoniczna do topografii, a nie romantyczny obraz budynków „unoszących się harmonijnie ponad naturą”.

Ściany, Dachy i Klimat Lokalny

Wizualne różnice między tradycyjnymi chińskimi domami często odzwierciedlają różnice środowiskowe.

Przykłady:

  • głębokie ziemne ogrodzenie na Wyżynie Lessowej
  • wysokie ogrodzenia i wewnętrzne dziedzińce w Huizhou
  • szeroka ekspozycja dziedzińca w północnych siheyuan
  • podwyższone drewniane podłogi w wilgotnych lub górzystych regionach południowo-zachodnich
  • masywne ziemne ogrodzenie w Fujian Tulou

Ważne jest, aby rozróżnić, że regionalna architektura jest częściowo wynikiem fizycznych ograniczeń, a nie tylko estetyczną preferencją.

Rodzina, społeczność i życie codzienne

Architektura mieszkalna organizuje ludzi oraz ściany.

Tradycyjne domy mogą ujawnić, jak były zorganizowane gospodarstwa domowe:

  • pokolenia
  • goście
  • praca
  • prywatność
  • działania wspólnotowe
  • przechowywanie
  • rytuały

Unikaj przekształcania tego w uogólnione stwierdzenia na temat „chińskich wartości rodzinnych”. Zamiast tego używaj specyficznych przykładów związanych z architekturą.

Hierarchia gospodarstwa domowego w dziedzińcowych domach

W tradycyjnych pekińskich siheyuan, pokoje nie były koniecznie zamienne.

Oficjalne pekińskie dokumenty identyfikują budynek północny, zwrócony na południe, jako główny dom, z budynkami bocznymi wschodnimi i zachodnimi zajmującymi różne pozycje wokół dziedzińca.

Historycznie, przydział pokoi mógł odpowiadać statusowi gospodarstwa domowego i pokoleniu.

To nie oznacza, że każdy zachowany do dzisiaj dziedzińcowy dom nadal funkcjonuje w ten sposób. Używaj czasu przeszłego tam, gdzie jest to właściwe.

Wielopokoleniowe kompleksy rodzinne

Większe dziedzińcowe rezydencje mogły zawierać wiele kolejnych dziedzińców i pomieścić rozbudowane gospodarstwa domowe.

Dodawanie kolejnych dziedzińców rozszerzało rezydencję, zachowując jednocześnie ogólny zagnieżdżony system:

```text ulica ↓ brama ↓ dziedziniec zewnętrzny ↓ dziedziniec wewnętrzny ↓ dodatkowe dziedzińce mieszkalne ```

Jest to tylko model koncepcyjny. Szczegółowe diagramy układu należą do tradycyjnego chińskiego projektu i układu domu.

Życie klanowe wewnątrz tulou z Fujian

Tulou reprezentują organizację gospodarstwa domowego na znacznie większą skalę.

UNESCO opisuje je jako wspólnotowe siedziby zdolne do pomieszczenia całych klanów.

Poszczególne rodziny zajmowały określone pionowe sekcje lub pomieszczenia, jednocześnie dzieląc ogólne ogrodzenie i wspólne przestrzenie.

To prowadzi do bardzo różnego modelu mieszkalnego niż:

jedna rodzina → jeden dziedziniec

Zamiast tego:

wiele spokrewnionych rodzin → jeden duży budynek wspólnotowy

Przestrzeń wspólna i prywatna

Każda tradycja mieszkalna tworzy granicę między:

  • publiczną
  • półprywatną
  • rodzinną
  • prywatną
  • służbową

ale robi to na różne sposoby.

Przykłady:

Siheyuan → ulica oddzielona od zamkniętego rodzinnego dziedzińca

Rezydencja Huizhou → wysokie zewnętrzne mury i kontrolowane wewnętrzne dziedzińce

Tulou → ufortyfikowana zewnętrzna część z dużą wspólną wewnętrzną przestrzenią

Diaojiaolou → funkcje rozmieszczone pionowo

Te różnice są bardziej przydatne niż próba przypisania jednego filozoficznego znaczenia „chińskiej prywatności”.

Magazynowanie, praca i inwentarz żywy

Historyczne domy nie były jedynie miejscami do spania.

W zależności od regionu i sposobu życia, budynki mieszkalne mogły również wspierać:

  • przechowywanie żywności
  • narzędzia rolnicze
  • warsztaty rodzinne
  • inwentarz żywy
  • przestrzenie związane z przodkami
  • recepcję
  • gotowanie
  • handel lub produkcję domową

W tradycji domów na palach, niższe poziomy mogą służyć jako funkcje dla inwentarza żywego lub magazynowania, podczas gdy obszary mieszkalne zajmują wyższe piętra.

Tego wzorca użytkowania pionowego nie należy uogólniać na każdy Diaojiaolou.

Szczegóły regionalne, które mogą rozpoznać podróżni

Podróżni nie potrzebują szkolenia architektonicznego, aby rozpoznać główne tradycje mieszkalne.

Skup się na kombinacjach cech, a nie na jednym dekoracyjnym szczególe.

Pekin i Północne Chiny

Szukaj:

  • szarych dachówek
  • szarych cegieł na ścianach
  • jednopiętrowych lub niskich budynków
  • prostokątnych zamkniętych kompleksów
  • szerokich centralnych dziedzińców
  • drzwi i okien zwróconych do wewnątrz
  • kontekstu uliczek hutong

Najważniejsza jednostka: siheyuan. Szczegółowe informacje znajdziesz w przewodniku siheyuan.

Południowy Anhui i Huizhou

Szukaj:

  • białych ścian
  • ciemnych dachówek
  • wysokich obejmujących fasad
  • schodkowych szczytów końskich głów
  • wąskich alejek
  • dziedzińców wewnętrznych
  • rzeźbionych drewnianych/drewnianych/kamiennych detali
  • wody zintegrowanej z planowaniem wsi

Najlepsze przykłady:

  • Xidi
  • Hongcun

Fujian

Szukaj:

  • ogromnych zamkniętych ziemnych budynków
  • okrągłych lub kwadratowych form
  • niewielu niskich okien zewnętrznych
  • dachu z dachówką wokół ogrodzenia
  • dużego centralnego dziedzińca
  • wielopiętrowych pokoi zwróconych do wewnątrz

Jednostka: Fujian Tulou.

Nie każdy okrągły ziemny budynek jest wpisany na listę UNESCO jako Tulou. Status UNESCO dotyczy określonej własności na liście światowego dziedzictwa.

Wyżyna Lessowa

Szukaj:

  • łukowych otworów w fasadzie
  • siedzib wbudowanych w ziemię lub klify
  • powierzchni w kolorze lessu
  • wewnętrznych pomieszczeń osłoniętych ziemią
  • czasem układów opartych na dziedzińcu

Jednostka: yaodong.

Fasada może sprawić, że dom będzie wyglądał na mały, nawet gdy rozległe pomieszczenia rozciągają się w głąb wzgórza.

Hunan, Guizhou i Południowo-Zachodnie Chiny

Szukaj:

  • rozległej konstrukcji drewnianej
  • budynków na stromym terenie
  • podpór lub palików pod częścią domu
  • wielopoziomowej organizacji
  • dachówek, drewna lub innych lokalnie odpowiednich pokryć dachowych
  • grup wsi wspinających się na zbocza

Jednostka: diaojiaolou.

Zawsze identyfikuj specyficzną lokalną tradycję przed dokonywaniem twierdzeń etnicznych.

Gdzie zobaczyć tradycyjne chińskie domy

Najlepsze miejsca do studiowania tradycyjnych domów to obszary, w których budynki przetrwały jako część ich szerszego sąsiedztwa lub kontekstu wsi.

Pekińskie Hutongi i Siheyuan

Najlepsze dla:

  • północnych domów z dziedzińcem
  • relacji hutong + rezydencja
  • szarej ceglanej architektury mieszkalnej
  • zrozumienia, jak kompleks rodzinny znajduje się w sieci miejskich ulic

Odpowiednie przewodniki DragonTrail:

Te linki wspierają lekturę architektury mieszkalnej; ta sekcja nie jest stroną docelową dla turystów w Pekinie. Dla podróżników porównujących szersze tradycje mieszkalne w Azji Wschodniej, zobacz także Chińska vs japońska architektura.

Xidi i Hongcun — Anhui

UNESCO's Ancient Villages in Southern Anhui – Xidi and Hongcun to jedne z najlepszych miejsc do zrozumienia architektury mieszkalnej Huizhou na skalę wsi.

Wyróżniki UNESCO:

  • architektura domów
  • układ ulic
  • tradycje dekoracyjne
  • sieci wodne
  • organizacja osiedli
  • relacja z krajobrazem

Te wsie są bardziej wartościowe architektonicznie, gdy są widziane jako kompletne osiedla, a nie jako zbiory pojedynczych „pięknych starych domów”.

Tulou Fujian

Obiekt UNESCO Tulou Fujian obejmuje 46 reprezentatywnych budynków.

Najlepsze dla zrozumienia:

  • architektury mieszkalnej wspólnotowej
  • murów ziemnych
  • organizacji na skalę klanową
  • form kołowych i kwadratowych
  • planowania przestrzeni skierowanego do wewnątrz

Nie wszystkie Tulou Fujian są objęte własnością UNESCO.

Północna Shaanxi i Wyżyna Lessowa

Północna Shaanxi to jeden z najbardziej klarownych regionów do doświadczenia architektury yaodong.

Tradycyjne jaskinie mieszkalne są silnie związane z krajobrazem Wyżyny Lessowej.

Przy ocenie konkretnych rekomendacji turystycznych, sprawdź, czy przykłady pozostają autentycznymi mieszkaniami, obiektami dziedzictwa, hotelami czy odbudowanymi atrakcjami dla odwiedzających. Nie traktuj ich zamiennie.

Zhangjiajie, zachodni Hunan i Guizhou

Obszary zachodniego Hunanu i Guizhou zachowują ważne tradycje drewnianych domów na palach.

Przykłady są związane z grupami etnicznymi, w tym:

  • Tujia
  • Miao

Przed rekomendacją konkretnych wsi należy zbadać je indywidualnie. Nie są oferowane nieuzasadnione „najlepsze wioski Diaojiaolou”.

Wybór trasy po architekturze mieszkalnej

Dla podróżników zainteresowanych przede wszystkim architekturą:

Pekin

Najlepsze wprowadzenie do architektury mieszkalnej siheyuan i hutong

Anhui

Najlepsze dla domów Huizhou i zachowanych tradycyjnych wsi

Fujian

Najlepsze dla Tulou

Północna Shaanxi

Najlepsze dla yaodong

Zachodni Hunan / Guizhou

Najlepsze dla tradycji drewnianych domów na palach

Daje to czytelnikom praktyczny model geograficzny zamiast przedstawiania wszystkich domów jako zamiennych przykładów starych tradycyjnych chińskich domów.

Najczęściej zadawane pytania dotyczące tradycyjnych chińskich domów

Jak nazywa się tradycyjny chiński dom?

Nie ma jednej chińskiej nazwy dla każdego tradycyjnego chińskiego domu.

Siheyuan (四合院) to nazwa określonej formy domu z dziedzińcem, szczególnie kojarzonej międzynarodowo z Pekinem.

Inne tradycje mieszkalne mają swoje własne nazwy, w tym:

  • Tulou (土楼, tǔlóu)
  • Yaodong (窑洞)
  • Diaojiaolou (吊脚楼)

Tak więc nie jest dokładne nazywanie każdego tradycyjnego chińskiego domu siheyuan.

Co to jest siheyuan?

Siheyuan to tradycyjny dziedziniec z budynkami rozmieszczonymi wokół zamkniętego centralnego dziedzińca.

Forma pekińska zazwyczaj ma główny budynek północny skierowany na południe, budynki boczne wschodni i zachodni oraz budynek południowy.

Zobacz pełny siheyuan przewodnik po układzie, pokojach i życiu na dziedzińcu.

Dlaczego tradycyjne chińskie domy mają dziedzińce?

Dziedzińce mogą zapewniać:

  • światło dzienne
  • wentylację
  • cyrkulację
  • przestrzeń do życia na świeżym powietrzu
  • rozdzielenie różnych części gospodarstwa domowego

Formy dziedzińców różnią się znacznie w zależności od regionu.

Szeroki dziedziniec pekiński, wąska studnia niebieska Huizhou i ogromny centralny dziedziniec wewnątrz Tulou nie powinny być traktowane jako ten sam typ architektury.

Co to są Tulou Fujian?

Tulou Fujian to duże wielopiętrowe ziemne budynki wspólnotowe zorganizowane wokół wewnętrznie skierowanych centralnych dziedzińców.

Obiekt wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO obejmuje przykłady okrągłych i kwadratowych budowli, pierwotnie zaprojektowanych tak, aby pomieścić społeczności rodowe, jednocześnie zapewniając silne ogrodzenie i ochronę obronną.

Jak nazywają się chińskie domy jaskiniowe?

Tradycyjne domy jaskiniowe lub ziemno-ukryte związane z Wyżyną Lessową nazywają się yaodong (窑洞).

Mogą być one wykute w klifach lub zboczach wzgórz, podczas gdy inne formy wykorzystują zagłębione dziedzińce lub zbudowane przestrzenie przykryte ziemią.

Co to są Diaojiaolou?

Diaojiaolou (吊脚楼) to tradycyjne drewniane domy na palach lub częściowo podwyższone, związane z górskimi społecznościami w częściach południowo-zachodnich i środkowo-południowych Chin.

Występują one wśród wielu regionalnych i etnicznych tradycji, w tym społeczności Miao i Tujia.

Nie należy ich uniwersalnie przypisywać jednej grupie.

Z jakich materiałów budowano tradycyjne chińskie domy?

Materiały różniły się znacznie w zależności od regionu.

Typowe przykłady obejmują:

  • drewno
  • cegłę
  • kamień
  • dachówki ceramiczne
  • tynk
  • ubitą ziemię
  • ubity less

Tulou w dużej mierze opierają się na ścianach ziemnych, yaodong wykorzystują samą ziemię jako ogrodzenie, a wiele domów z dziedzińcami na północy i południu łączy drewniane konstrukcje z murowanymi ścianami i dachami krytymi dachówką.

Czy wszystkie tradycyjne chińskie domy były zwrócone na południe?

Nie.

Orientacja na południe jest ważna w wielu tradycjach mieszkalnych na północy Chin, a główny dom siheyuan w Pekinie zazwyczaj jest zwrócony na południe.

Jednak Chiny obejmują wiele regionalnych układów kształtowanych przez:

  • ukształtowanie terenu
  • sieci ulic
  • klimat
  • lokalne zwyczaje
  • formę osadnictwa

Na przykład dokumentacja miejskiej administracji Huangshan zauważa, że wiele historycznych rezydencji Huizhou nie podążało po prostu za uniwersalną zasadą wejścia zwróconego na południe.

Orientacja nie jest absolutnym prawem narodowym dla tradycyjnego chińskiego budownictwa mieszkalnego.